Column December – Wintercompetitie

De stand in de wintercompetitie gaf me tot nu toe weinig aanleiding om er eens een column aan te wijden. Want 5 gespeeld en nog geen set gewonnen is tamelijk dramatisch. Ik heb de standenlijst ondersteboven op het huiselijke prikbord gehangen, maar daar trapte, behalve mezelf, niemand is.

Voor dit soort situaties is dan Google translate ideaal; je haalt er de hele ranglijst door en plots sta je als RH NOBAP bovenaan. Zo ongeveer werkt het Russische doping agentschap ook en de resultaten zijn er naar; Rusland voert elk medailleklassement aan.

De Russische uitspraak blijft lastig; RH NOBAP schijn je te moeten uitspreken als YAN POVAR; wat wel weer erg associeert met JAN POVER, wat op zijn beurt weer naadloos aansluit bij mijn prestaties. Kortom, de Russische omweg is bij nadere beschouwing toch een domper..

Maar afgelopen week is de ban gebroken (ik lijk Feijenoord wel). Om in voetbaltermen te blijven: ik kan weer omhoog kijken. Het degradatiespook is uit zicht. Wat één winstpartijtje al niet voor het moreel doet. De ChampionsLiga-voorronde-plaats  is weer in het zicht.

Wat ook in het zicht komt, en het zal de wintercompetitie goed doen, is Koning Winter die tussen de rijmende Sinterklaas en de hummende Kerstman vriezenderwijs het land entert.

De eerste vlokken zijn gesignaleerd en ik heb op de kunstijsbaan al geoefend met  rackets  onder mijn voeten. Goed voorbereid is het halve werk. Mochten er elfstedentochtentemperaturen komen en dikke pakken sneeuw, weet dan, o bibberende tegenstanders, dat ik in deze Russische omstandigheden mijn beste tennis speel….. (thuis achter de kachel op mijn vorstbestendige Atari-spelcomputer)

Jan Kok

De Doornakkers